Kiedy w roku 1674 Jan III Sobieski wstąpił na tron, był on zmuszony do przeprowadzki do Zamku Królewskiego w Warszawie. Król nie przywykł jednak do gwaru miasta, toteż postanowił poszukać sobie siedziby, gdzieś w jej pobliżu, jednak w otoczeniu zieleni i ciszy. Wybór Jana III padł na położoną nieopodal Warszawy wieś Wilanów. Początkowym założeniem Jana III Sobieskiego było wystawienie w Wilanowie, niewielkiego dworu ziemiańskiego z ogrodem i zabudowaniami folwarcznymi. Jednakże szybko okazało się, iż siedziba ta jest zbyt mała, toteż przez kolejne piętnaście lata (1681-96) Pałac w Wilanowie podlegał ciągłym przemianom i przebudowom. Ostateczny kształt nadano pałacowi po zwycięstwie Jana III Sobieskiego w bitwie wiedeńskiej.
Pałac ten stanowić miał swoisty rodzaj pomnika sławy i chwały dla zwycięskiego władcy. Nad kształtem Pałacu pracował zespół złożony z nadwornego architekta króla Jana III Sobieskiego – Augustyna Locci, bibliotekarza królewskiego – Adama Kochanowskiego oraz grupy artystów i mistrzów rzemiosła artystycznego. Przy komponowaniu całości pałacu czerpano z barokowych wzorów, ale także z ówczesnej kultury Francji czy Włoch. W Pałacu nie brakuje także nawiązań antycznych np. figury znajdujące się w alkierzu północno-zachodnim przedstawiające postacie Junony, Cerrery i Wenus oraz figury z alkierza południowo-zachodniego z postaciami Bachusa, Apolla czy Marsa. Artyści tworzący dla potrzeb królewskiego pałacu często sięgali do inspiracji pisarzy starożytnych, a więc do Homera, Owidiusza, Wergiliusza i Horacego.
Copyright @ 2010 Zabytki